Het lijkt wel of ik getrouwd ben met dit patroon......5 keer de Bella Sunshine Designs Maggie Top

 Ik voel mij comfortabel in dit soort truien/longsleeves.

Vandaar dat ik het patroon steeds opnieuw bovenhaal.

Ik doe wél een paar aanpassingen ( moet je bij bijna elk patroon doen, toch ?).

Zo vertrek ik van maat 48; maar ik teken de zijnaden recht en een tikkeltje breder.

De schouders versmal ik dan weer.

Onderaan naai ik een heupband of ik verwerk een smalle elastiek in de zoom

De eerste twee truien zijn nog winters.

De stof lag ook al even geknipt; maar door de verhuis waren de geplande truien wat in de vergeethoek geraakt. Deze week werden ze zindelijk afgewerkt.

De eerste is een volledig zwarte trui. ( moeilijk op de foto te krijgen)

De stof is een soort French Terry met de typische lusjes aan de achterkant van de stof. Maar het is geen gewone French Terry. De stof is ongewoon zacht en bevat een goed percentage aan elasthane.

Ik kocht de stof bij Stael in Torhout en ik contacteerde hen om te polsen naar de samenstelling van de stof.

De tweede trui is genaaid uit een polyester tricot.

Polyester stof heet nogal snel onfris te ruiken.

MITS je zo'n trui geen uren naeen gaat dragen, valt dit bij deze stof best mee.

Ik naaide de voorbije 2 jaar wel méér dergelijke truien.

Ik kan het waarderen dat de stof warm en zacht aanvoelt en dat de stof kreukvrij en kleurvast is.

Ook déze stof kocht ik bij Stael in Torhout

Volgende drie longsleeves zijn perfect voor het voor-en najaar.

De stofkeuze is telkens katoen tricot.

De eerste is genaaid uit een donker jeanskleurige paneelstof.

Ik heb geen idee waar ik de stof kocht. ( moet ik in het vervolg trouwens béter bijhouden)

Ook al ben ik tevreden met het resultaat, de stof op zich liet zich niet zo gemakkelijk naaien. De digitaal geprinte tricot voelde stug aan en zélfs mijn locker deed er moeilijk over.

( Daar de 4 overige shirts geen enkel probleem opleverden, zal het dus wel aan de stof gelegen hebben dat het lockermes het wat moeilijk had)

OOK van deze stof weet ik niet meer waar ik ze kocht.

De kleuren zijn marineblauw en donkergrijs met vlekjes rood tussen.

Het is een digitale print van deze designer.

De laatste Longsleeve is genaaid uit een stofje van Stoffen Hemmers

Ik ben erg blij met dit stofje, dat ook aan de achterkant marineblauw gekleurd is.

Hopelijk zorgt dit ervoor dat het minder snel vaal wordt. Een euvel dat wel eens voorkomt bij tricot stoffen die niet doorgekleurd zijn.

Ik denk dat ik dit patroon nog even zal bijhouden voor de eerste lenteshirts, maar ondertussen ga ik eens op zoek naar een alternatief model.

EINDELIJK....nog eens een blogbericht

Mijn machines hebben een tijdje gezwegen. 

Onze verhuis stelde andere prioriteiten. ( Ontspullen grr...nieuwe plaats zoeken om dingen op te bergen....niets meer terugvinden...)

Maar het begon te kriebelen.

Ik had al wel enkele herstellingen genaaid, maar dat is niét hetzélfde als aan een project werken.

Tijd voor enkele kleine...beloofde...noodzakelijke projecten. 

Op de foto een tabletpoef ( handig bij het spelen van Wordfeud); 

En een nepleder ritstasje voor de calculator van jongste kleinzoon ( mijn oud rekenmachientje mag even mannequin spelen); 

De voeringstof is een restje van de dekbedhoes die ik eerder-op verzoek- voor hem naaide.

Een set zwarte kussenslopen (op verzoek van de tieners) 

Bij dekbedhoezen met een basistint zwart is dit inderdaad mooier dan witte slopen.

En tot slot één van de set van 3 " hanging towels" ( hangende handdoek klinkt zo Suske-en-Wiske-achtig; maar het is wel praktisch in de keuken). 

Op nu naar grotere naaiprojecten.

Een véél te laat afgewerkt verjaardagscadeau : berenjurkjes

Josée, een vriendin uit het verre Limburg is berenmaakster.

Via déze site, zijn haar artisanale, handgemaakte beren te bekijken.

Enkele jurkjes maken voor zo'n beer....dat zou een ideale verjaardagsverrassing zijn.

Dit is de beer waarvoor ik iets wil naaien.

Dit zijn de afmetingen:

Totale lengte: 45 cm

Borstomtrek:  34 cm

Heupomtrek: 50 cm

Bovenarmwijdte: 22 cm

Maar berenkleertjes naaien, dat doe je niet elke dag, dus moet er over elke stap goed nagedacht worden en wordt er bést een proefmodelletje genaaid.

En zoiets neemt tijd in beslag ; véél meer tijd dan ik oorspronkelijk verwacht had.

Zo ben ik al tijden op zoek naar naaipatronen voor deze berenkleding.

Maar helaas bleek het tot nu toe vooral vissen achter het net.

Hier en daar is er wel iets te vinden , maar meestal zijn dat patronen voor soepele teddyberen(speelgoed/knuffel) en niét voor deze stevige exemplaren.

Zélf een patroon tekenen dan maar...of poppen en babypatronen mixen? Dat laatste was niet meteen een groot succes.

Iemand op FB ( naaigroepje) suggereerde om te "mouleren" , en al ken ik het begrip, de handeling zelf bleek niet zo simpel.

Dus toch maar vertrekken van een babypatroontje. Ik koos voor de Grace-jurk ( een ouder patroon) van Emma & Mona. Ik heb de patroondelen in een restkatoen geknipt en dan ben ik die gaan aanpssen op het lijf van de beer.

De proefjurkjes lukten, dus was ik benieuwd of ik ook in de echte stof goed resultaat zou halen.

Het eerste jurkje is genaaid in een licht bloemetjeskatoen én gevoerd met effen wit heel dun katoen.

De stof is een reststuk dat overbleef van een jurkje dat ik jaren geleden voor mijn kleindochter naaide.

Bloemetjesband versiert het jurkje. Het band is vintage; komt van mijn trouwjurk ( 1972).

Voor de sluiting gebruikte ik minuscule knoopjes en drukknoopjes.

(Pff....een priegelwerkje)

Het tweede jurkje is genaaid uit ivoorkleurig vintage satijn.

Josée gaf het mij een tijd geleden.

De stof is mooi en feestelijk, maar met vintage stoffen is het altijd oppassen geblazen.

Omdat er een paar kleine bruine tikkeltjes in de lap zaten, heb ik de stof gewassen, maar niet alle vlekjes waren verdwenen.

Dus was het uitkijken bij het knippen om die te ontwijken. En - helaas- er bleef een ieniemieni vlekje achter.

Gelukkig had ik ook nog de ( vintage) parels van op mijn trouwjurk.

Enkele ervan versieren nu het satijnen jurkje. OOK op die strategische plaats van het kleine vlekje.

Maar bij het opvouwen van het jurkje lieten een paar parels los. Blijkbaar té flauw aangenaaid. Ik kon dus herbeginnen.

En voor alle zekerheid geef ik een zakje met reserveparels mee...

Jurkje 3 heeft een iets ander model. Ik vertrouwde het patroon al ietsje méér, zodat ik durfde te experimenteren met een overslag in het voorpand.

Ook hier gebruikte ik een reststuk van een stof die ik eerder voor mijn kleindochter verwerkte.

Het is een lichte kant met heel kleine nopjes.

Een katoenen voering is dus absoluut noodzakelijk.

Op de tweede foto is te zien dat ik met roze rijgdraad het kant en de voeringstof voorlopig aan elkaar heb bevestigd.

En dit is dan het afgewerkte jurkje:

Volgende keer mag de rok wel een stukje wijder.

Ik wil zéker nog meer stukken naaien voor een artisanale beer, maar ik hoop toch ooit een patroon ervoor te vinden.

Schaakbord-print op het wenslijstje van N.

Al tijden...vele wenslijstjes lang...staat een dekbedovertrek in schaakbordprint ( grote vierkanten zwart-wit) als wens genoteerd voor mijn jongste kleinzoon.

Ik heb al vaker gezocht naar zo'n stof.

De ene keer vond ik ze in microvezel (Etsy - té synthetisch voor beddengoed).

De andere keer vond ik ze in satijn (voor een Pierrot-pak- je weet wel-).

En ook in een polyester versie (vlaggenstof)

Vele andere keren stond de stof wél op de website van de stoffenzaak maar was die uitverkocht.

Bij andere winkels bleek de juiste print dan niét in de juiste breedte te worden aangeboden.

Kortom: véél zoeken voor zéro resultaat!

Maar NU: bij zijn lentefeest/groeifeest/feest van de vrijzinnige jeugd ( 12 jr) kon aan die wens niet meer voorbijgegaan worden.

Bij het Duitse "Buttinette" vond ik ( dank aan J. voor de tip via PB) een katoen stof met de gewenste print. Een stof die nog volop in voorraad bleek. Ik las de reviews en zag daarin veel positieve beoordelingen, toch ook een paar negatieve. Ondermeer omdat de stof niet doorgeweven is. Dat zal wellicht een nadeel zijn bij veelvuldig wassen, want ik vermoed dat de kleurvastheid hierdoor wat minder zal zijn.

Eén persoon vermeldde ook dat de vierkanten niet recht op de stof waren gedrukt, wat zéker bij het quilten een probleem geeft.

Maar na onderling overleg met zoon en schoondochter besloten we toch de stof een kans te geven om EINDELIJK die wens te vervullen.

Eens die beslissing genomen leek er nog een kink in de kabel te komen door de onbekende verzend-en leveringstijd van het pakket.

Maar gelukkig: op donderdagmiddag ( deadline zondag) arriveerde het pak.

De machines stonden klaar (tip van D. via FB) om aan de slag te gaan.

Eerst en vooral lockte ik de snijranden.

Daarna ging de stof in de wasmachine.

Omdat het pakket ook een blaadje met de wasvoorschriften bevatte, stopte ik de stof niet in de droger.

De stof drogen deed ik op een stellage van droogrekken in de garage, want 6 m 30 stof hang je niet zomaar op .

Gelukkig was de stof redelijk snel droog.

Op vrijdagochtend kon ik starten met het strijken en knippen en spelden.

Dat kostte me toch wel een aantal uur, want de quiltende dame uit de reviews had gelijk: de vierkanten staan niét recht op de stof.

Waarschijnlijk zal dat hier en daar wel zichtbaar zijn bij het stikken, want scheve vierkanten kan je niét recht samenbrengen.

Maar ik doe mijn best.

En uiteindelijk viel het resultaat nog wel mee ; de zwart-witte aansluitlijnen waren goed gelijklopend.

Na een welverdiende middagrust en wat fietsen op de hometrainer om de spieren wat los te maken,

kon ik in de namiddag het dekbedovertrek en de sloop naaien.

Dat verliep redelijk vlot.

Na een ferme strijkbeurt liggen dekbedovertrek en sloop klaar om een geschenkverpakking te krijgen.

Zondagmiddag krijgt hij zijn cadeau.

Ik weet nu al dat hij zondagnacht zal kunnen dromen onder zijn favoriete dekbedhoes.

Sinclair Patterns " Harper" : een proef cardigan in de maat " petite".

Kleding vinden/kopen als je een "petite plus" bent is vaak een hele opgave.

Broeken vinden is helemaal al een ramp....al hoop ik ooit te slagen, maar dan met een op-maat-gemaakt patroon.

Bloesjes en cardigans vinden lukt nog wel.

Toch wou ik dit (gratis) patroon eens uitproberen.

En eerlijk ?

Het smaakt naar meer.

Hét grote voordeel van dit patroon is het feit dat het in meerdere lengtematen beschikbaar is.

"Petite" gaat voor dames met een lengte tussen 152-160 cm.

"Regular" gaat voor dames tussen 162-170 cm

"Tall" gaat voor dames tussen 170-178 cm.

Ik koos dus voor de kleinste lengte en de cardigan past me perfect.

Ik gebruikte een lap zwarte viscose tricot uit mijn voorraad.

Dit is de versie die tot nét boven de knieën reikt. Volgende keer maak ik de cardigan 10 cm korter.

Ik heb de cardigan nu gesloten met de clips van Coosjebright, omdat de cardigan niét over een sluiting beschikt, maar  de voorpanden zijn ruim genoeg om ze over elkaar te laten vallen.

Mocht ik vaste knopen willen toevoegen, dan zou ik wél wat extra wijdte voorzien.

Wellicht té dik voor mij.....miskoopje...

Ik zag deze winter in wat etalages fluwelen truien hangen.

Ik vond die erg mooi!

Maar truien in winkels passen me zelden.

Zélf naaien is dus de boodschap.

Ik ging op zoek naar fluweel, geschikt voor een trui. Rekbaar, dus. En zwart.

Maar géén nicky velours, want de (geklede) truien in de etalages toonden duidelijk geen nicky velours ( wat ik associeer met lounge kleding; pyjama's; babykleding); maar wat dan wél ?

Ik zocht...informeerde mij...ging naar de winkel....kwam toch bedrogen uit.

Na het voorwassen leek de stof dikker dan voordien en tijdens het naaien begon ik meer en meer te twijfelen of dit wel iets voor mij zou zijn.

Het leek wel een soort alpenfleece. Alhoewel ik eerder al alpenfleece verwerkte en deze stof toch nog anders aanvoelde.

De rugkant van de stof is grijs gebreid

Om een lang verhaal kort te maken...ik werkte de trui af...mét beleg in plaats van boordje omwille van de dikke stof...én hij ligt nu in de lade.

Misschien is het volgende winter wél zo koud dat ik hem een paar keer kan dragen.

Ik draag namelijk zelden dikke truien; ik draag wel laagjes, want ik heb het vaak en snel té warm.

Ik blijf dus met een vraagteken achter: uit welk materiaal waren die mooie truien in de etalages dan gemaakt ?

Mocht u het weten, beste lezer, graag een seintje.

Zo moeilijk op de foto te krijgen

( én een fotograaf zonder talent)

Een beleg in plaats van een boordje

Een (winters) nakomertje : Bella sunshine Designs Maggie in polyester tricot

De stof had ik liggen van begin 2022....het shirt werd geknipt eind oktober 2022...maar het belandde in de doos " nog af te werken" omdat ik andere prioriteiten had.

Ik kocht de stof omwille van de print bij Stael in Torhout.

Dat het om een polyester stof ging was geen al te grote hinder voor mij om de stof te kopen. Ik kén de nadelen (snel onfris ; niet zo milieuvriendelijk); maar ik ken ook de voordelen, want het is niét mijn enige shirt in polyester.  De stof is zacht en warm; als je het shirt maar één dag draagt én het is winter, dan is er nauwelijks gevaar voor transpiratie en onfrisse geurtjes. Bovendien zijn dergelijke shirts snel droog na het wassen en moeten ze meestal niet gestreken worden.

Ik gebruikte -voor de zoveelste keer- het patroon Maggie van Bella Sunshine Designs.

Samen met het basic shirtpatroon van Ottobre zijn dit de shirtpatronen waar ik meest gebruik van maak.

Ik ben er blij mee.

                                               

Een MOF genaaid in nepbont.

Een tijdje geleden merkte ik dat mijn moeder regelmatig last had van koude en stramme vingers.

Artrose en reuma zullen op haar leeftijd ( 99) wel niet ver weg geweest zijn.

Omdat warmte dan heilzaam is, beloofde ik haar een mof te naaien.

Dat naaien liep niet van een leien dakje, want ik zag het écht niet hoé ik beide lagen correct in elkaar kon stikken.

Meerdere pogingen mislukten.

Gelukkig kon ik op wat tips rekenen van dames uit een FB-naaigroepje.

Het naaien van de mof raakte op de achtergrond door het feit dat mijn moeder tot 2 x na elkaar in het ziekenhuis werd opgenomen. Maar toen ze, een beetje hersteld, weer naar het Woon-Zorg-Centrum kon, heb ik de mof afgewerkt.

Helaas was het herstel van korte duur; mijn moeder is gestorven. We zijn dankbaar dat ze zo lang bij ons is mogen blijven.

De mof ligt werkloos op mijn naaikamer.

Die zal voor altijd een herinnering zijn aan de laatste weken van mijn moeder.

Ik gebruikte een mooi, dik nepbont dat ik kocht bij Stael in Torhout.

Ook de binnenkant is in dezelfde stof genaaid.

Superzacht én warm voelt het.

Hier een foto van de mof. Hij lijkt wat trapeziumvormig , maar dat komt omdat hij plat ligt. Hij is " in het écht" perfect recht aan de zijkanten.

En hoé moet het nu naaitechnisch ?

-Knip 2 rechthoekige stukken.

-Stik of lock één korte zijde g.k.o.e , zodat je 1 lang rechthoekig stuk hebt. hebt.

-Vouw nu het stuk dubbel , zodat je een buis bekomt en stik de naad met dien verstande dat je het voeringdeel grotendeels open laat.

-Draai dan de buis naar de goede kant.

-Ga nu via het ongestikte deel van de voering en haal beide delen van de resterende zijkant naar voor en stik die g.k.o.e. Dat is wat priegelwerk.

-Naai nadien de open lange naad van de voering met de hand dicht.

Vijf maal zwart in de hoofdrol.

Sowieso draag ik vaak een pantalon.

Eigenlijk zo goed als dagelijks.

Mijn voeten hebben extra steun nodig met steunzolen en stevige schoenen en sokken en de combinatie ervan vind ik minder geschikt bij rokjes en jurken.

In de winter draag ik meestal een zwarte of donkergrijze pantalon en dan is de keuze voor een shirt/trui met zwart in de hoofdtoon voordehandliggend.

Ik ben niet bang voor kleur; maar in de winter kies ik graag dezelfde grondtonen en zwarte winterstoffen met een felle print zijn niet zo makkelijk te vinden.

Ik heb ervoor gekozen om mijn vertrouwd patroon ( Bella Sunshine Design Maggie) te gebruiken omdat ik mij daar comfortabel in voel.

Shirt nr. 1 is genaaid uit een stof  ( katoen/elasthane) met veertjes uit de Qjutie collectie.

Het is mijn favoriet omdat de stof erg zacht is en omdat de rugzijde van de stof OOK zwart is.

Ik hoop dus dat deze stof minder snel vaal zal worden.

Het 2de shirt in katoen tricot is zwart met kleine lijntjes van Poppy's.

Deze stof is wit aan de achterzijde en is stugger dan de veertjesstof.

Sorry voor de slechte foto van het shirt.

Het 3de "dagelijkse" shirt is genaaid uit een zwart-groene polyester stof.

Polyester heeft - terecht- een minder goede naam.

Het klopt dat de stof synthetisch is en niet zo milieuvriendelijk en dat ze snel onfris ruikt.

Maar ik draag een shirt nooit langer dan een dag en in de winter transpireer je meestal niet zwaar.

Ik vind de stof heel zacht en warm....en ik heb nog niet écht een alternatief gevonden voor deze polyester stof, waarvan ik ondertussen toch een 4-tal shirts in de lade heb liggen..

Een soepel zwart breisel zocht ik al....maar na de eerste wasbeurt was de trui hard en voelde de stof koud aan. Een wollen stof om te verwerken heb ik nog niet gevonden in zwart of zwart met print.

De shirts 4 en 5 zijn eerder geschikt voor feestelijker gelegenheden.

De stof van het shirt met de pailletten had ik vorige winter al geknipt, samen met een ander glittershirt. Ik heb dat glittershirt toen aangetrokken en de hele avond binnensmonds gesakkerd op de constante prikjes die ik kreeg van de glitterdraad. 

Het shirt is meteen de zak in beland.

Ik aarzelde dus om de tweede stof te verwerken en nam een paar voorzorgen.

Zo was ernaast de zelfkant van de stof een strook zonder pailletten.

Ik heb die strook gebruikt voor het halsboordje en een gelijkaardig smal boordje aan de mouwen.

Ik hoop op die manier prikjes te vermijden.

Op de foto zijn de pailletjes moeilijk te zien.

Het zijn kleine, rechthoekige, transparante en goudkleurige plaatjes op zwart en donkerbruin.

Dit is een dun shirt; wellicht een soort viscose tricot.

Het laatste shirt is genaaid uit een handgeprinte stof van Lotte Martens ( oudere collectie)

De stof lag hier al een tijdje en is misschien niet ideaal voor een shirt.

De stof is French Terry en is nogal stijf ; terwijl ik eerder kies voor soepele stoffen.

Maar ik wou de stof uiteindelijk wel eens gebruiken en zag geen ander doel.

De print, met zijn roze-lila glanzende veegjes, oogt feestelijk.

Er zit bijna géén rek op de stof, waardoor ik het halsboordje in schuine draad heb geknipt.

Benieuwd hoé deze stof zich zal gedragen na enkele wasbeurten ( ze is wel voorgewassen , maar  dat is maar één wasbeurt...en dan wordt een stof nog niet snel vaal).

De rugzijde van de stof is wel wit.

Ik kocht bij dit laatste shirt een halssnoer met zoetwaterparels in diverse schakeringen roze en ik heb ook een lange brede sjaal in roze die daar bij past.

Al met al blij met dit 5-tal:

Haha...en mochten jullie nu denken dan ik geen zwarte truien meer hoef; er zitten er nog een paar in de planning. Maar ik moet wel zeggen dat ik ook een aantal zwarte shirts uit mijn kast naar de textielcontainer heb gebracht omdat ze té vaal geworden waren.

Ik had dus vervanging nodig.