zaterdag 20 mei 2017

Een trio....en meer....voor mezelf.

Hoog tijd dat ik weer eens iets voor mezelf naai...
dacht ik , toen ik laatst ging shoppen in een naburige provinciestad.
Eén van mijn favoriete winkels blijkt nog slechts 3 dagen in de week open te zijn (natuurlijk gesloten op de dag dat ik ging shoppen - GRR- )
Een andere winkel , die mijn favoriete merken verkoopt ( Weber ; Frankwalder , Taifun en consoorten...) had niet zoveel hangen in mijn tinten.
(dat was vorig jaar ook zo...2 jaar geleden ook zo....)
Ik heb slechts één rood bloesje kunnen kopen.

Ik begrijp het wel ; een winkel koopt in wat het gros van de klanten wil.
En het gros van de Weber en co-fans verkiest nu eenmaal geen felle tinten .
(dat stelde ik met eigen ogen vast , toen ik een paar dagen geleden een koffie dronk op het terras van de Abdij Zevenkerken , waar nét een buslading senioren had plaatsgenomen : het was al beige ; écru ; lichtblauw en wit wat de klok sloeg)

Tegelijkertijd wou ik al even het Harley-patroon van La Maison Victor uittesten in mijn maat.
Ik gebruikte het patroon  al voor een shirt voor kleindochter.
Het model is redelijk ruim ( heerlijk : verdoezelt mijn vetrolletjes)
én is gemonteerd op een boord .

De eerste stof die in aanmerking kwam;
zeg maar voor een soort draagbaar proefmodel , was een paneel in viscose tricot.
Ik twijfelde of ik dit op mijn leeftijd nog wel kan dragen ; maar ik heb niemand het hoofd zien omdraaien toen ik het shirt voor het eerst droeg.
Ik vond het aangenaam dat het shirt een zekere ruimte heeft.


Bij het viscose shirt had ik de armuitsnijding  iets aangepast ; omdat ik een stuk kleiner ben dan de meeste dames en omdat ik niet hou van een gapend armsgat. Dit bleek achteraf niet echt nodig ; dus heb ik bij de volgende uitvoeringen het armsgat gelaten zoals het patroon het aangeeft.

Ik heb wél andere boordjes gebruikt.
Bij een t-shirt zie ik graag een boordje ; het geeft , naar mijn gevoel , een meer afgewerkte indruk.
LMV slaat de boorden naar binnen.
Ik heb ook de hals een tikkeltje lager geknipt.

Met hetzelfde patroon naaide ik nog twee shirts.
De stoffen zijn katoen met elasthane = iets dikker dan de viscose van daarnet.
De tijd zal uitwijzen welke stof mij het meest draagcomfort geeft.



stof bij Stael-Torhout

stof bij Stael-Torhout
(onverwachte aankoop...mijn oog viel plots op de stof....
helemaal mijn tinten)



Terwijl ik deze shirts opborg in de lade...
zag ik een paar shirts liggen die ik vorig jaar naaide , maar nog nooit geblogd heb.
Ik had er toen de tijd niet voor....en heb er later niet meer aan gedacht. (het was erg druk toen door de valpartij van mijn moeder ; haar verblijf in het ziekenhuis ; haar verminderde mobiliteit )

Ik heb toen wél genaaid.
Enerzijds omdat naaien  voor mij een uitlaatklep is; het neemt mijn brein dusdanig in beslag dat er geen tijd meer is voor gepieker.
Anderzijds omdat ik  ' mijn stoffenvoorraad' wat wou uitdunnen.
EN  ook omdat ik heb nood had aan wat nieuwe shirts.
(een paar kilootjes  bijgekomen , helaas....ook een gevolg van het gebrek aan planning en structuur de laatste maanden)

Het basic Ottobrepatroon is hier al vaker gebruikt ; meer heb je niet nodig als je kiest voor een stof met print.


Dit zijn de bewuste 2016-shirts :

Nummer 1 werd weinig gedragen...omdat het toch niet echt mijn kleur is. Ik heb het shirt in de herfst een paar keer gedragen met een paars gilet erover.




Dit shirt werd wel enkele keren gedragen ; is ook veel fleuriger.



Het derde exemplaar is vooraan uit twee lagen gemaakt : viscose tricot met een laagje rekbare kant.
Het rugpand is alleen uit viscose.
Ik heb het shirt al een 4-tal keer gedragen.
Het voelt erg aangenaam....maar de stof heeft neiging om wat te rekken.


Stoffen gekocht bij Van Leuven , waar ze de combinatie viscose+kant in meerdere tinten hadden





Een scrunchie of scrunchy

De scrunchie , beste lezer , is een haarband in stof , genaaid rond een elastiek .
De scrunchie sierde grote en kleine hoofden in de tachtiger jaren


(Paula Abdul)

Een paar dagen geleden las ik op een modeblog over tienermode dat scrunchie's weer 'in' zijn.


Het leek mij leuk ( en tegelijkertijd wat lachwekkend ) om mij even te verdiepen in een scrunchie.
Wat is de Nederlandse term voor dit kleine stofbandje ?
Google gaf 'wokkel elastiek ' als vertaling.

Maar als ik dan weer googel op 'wokkel elastiek' of 'wokkelelastiek' , dan toont men mij dit :


Omdat ik , nieuwsgierig aagje , nog meer wou weten over de wokkelelastiek alias scrunchie , zette ik mijn zoeken nog wat verder.

Dit leerde ik oa.

- Het 'Groene boekje' erkent het bestaan van 'de wokkel' en 'wokkelen'.

-www.encyclo.nl geeft volgend zoekresultaat :

Wokkelvormige roestvaststalen staaf waarmee gescheurd, losgelaten of bros metselwerk constructief wordt hersteld. De ingenieuze vorm van de wokkel staat de natuurlijke beweging van de gevel toe. 
Wokkel
1) Elastiek 2) Gedraaid zoutje 3) Gedraaid soort zoutje 4) Spiraalvormig zoutje 5) Zoutje

-en tot slot kwam ik in een artikel in nrc.nl het woord 'wokkelen' tegen :

....." Willy Dassen, hoofd van het opslagcentrum, laat trots zijn manchetknopen zien op de vraag wat er met al dat Nederlandse muntgeld moet gebeuren. ,,Wokkelen'', zegt hij. Zijn manchetknopen blijken gemaakt te zijn van `gewokkelde' kwartjes. Wokkelen is het ontwaarden van het Nederlandse muntgeld door er, plat gezegd, deuken in te slaan....."



Haha...en dat allemaal voor een kleinigheid als deze:
De zelfgenaaide scrunchie in de stof van een recent genaaid jurkje.


Benieuwd of ie rond kleindochters paardenstaart past.





donderdag 18 mei 2017

De tulpjurk

Een paar weken geleden was ik ijverig bezig met het naaien van allerlei proefmodellen met de bedoeling een 'tulpjurk' te naaien.
In deze blogpost  schreef ik een verslagje en liet ik enkele foto's zien.

Vandaag is de tulpjurk voor de jongedame klaar.
Het zal wellicht niet lukken om de jurk zélf te komen ophalen....en dan even te poseren...
dus moet ik het doen met mijn droogrek onder de bewolkte hemel.

De jongedame , ( over een maand wordt ze 11 ),  koos de stof : een zwart-mint bliksemprint van Stenzo in tricot.
Zwart met een klein geometrisch motief is helemaal haar ding.
De tricot stof van Stenzo vind ik aangenaam om te verwerken.
Kleindochter vindt tricot jurkjes comfortabel en haar Mama is blij omdat er niet zoveel strijkwerk bij komt kijken.

Zoals reeds gezegd bij het proefnaaien , koos ik voor dit topjespatroon en dit rokmodel.
Ik heb het patroon van de rok aan de zijnaden wel iets meer in A-lijn getekend , een tiener heeft immers wat meer bewegingsruimte nodig dan een dame.

Ik realiseer mij wel dat dit jurkje misschien beter in een geweven stof zou genaaid zijn , zodat het dubbele  voorpand van de rok wat soepeler zou vallen.

Maar ik ben tevreden van het resultaat.
Nu nog hopen dat de jurk past.

Ik zal vragen of ze een selfie maakt.

Wat foto's...


De gefronste taillenaad ligt schijnbaar laag ; maar het is de bedoeling dat het bovenpand iets bloezend is.




De lintjes in de schoudernaad zijn nu nog wat lang ; kleindochter moet zelf bedenken op welke wijze ze die wil knopen.


De overslag in gebogen lijn , waaraan de rok/jurk de naam van tulprok/tulpjurk dankt








zondag 14 mei 2017

Hoe Simplicity 1382 veranderde in Style Arc Olivia ( jurk/katoen/ tiener)

Ik wou voor kleindochter een simplicityjurk naaien :
Ze koos voor model D ( rood kruisje) in de mouwloze versie.


Ik maakte een proefjurk uit een kringloopwinkellap.
Er waren wel enkele aanpassingen nodig.
De V in de rug gaapte ; de schouderlijn moest aangepast worden ; de rok was vééél te lang.
(onze tiener houdt van een korte jurk/rok)

Ik had in mijn stoffenkast een kleurig , licht ; iets glanzend katoentje liggen en besloot dat te gebruiken voor de jurk.

Maar de stof was een andere mening toegedaan ( GRR)

Toen ik de patroondelen op de stof aan 't spelden was , zag ik op de achterkant een paar vlekken.
Ik was nog niet in paniek.
Vlekken op de achterkant zijn niet noodzakelijk ook vooraan te zien.

Maar helaas....hiér waren ze dus wel te zien.
Toen ik alle vlekken met een rijgdraad omcirkeld had ; bleek er onvoldoende stof over voor de jurk.

Dus besloot ik een alternatief te zoeken.

Het werd dit patroon van Style Arc :



Kleindochter showt hier het 'pasmodel' ; er is nog niets afgewerkt noch gestikt ; wél gerijgd.





En mijn droogrek (haha) showt nu de afgewerkte jurk.
Best geslaagd voor een zomers , sober jurkje , vind ik.






maandag 8 mei 2017

Guinevere gaf haar wensen door voor een volgende jurk....ik naaide proefjes....


Ik kreeg een paar weken geleden van Guinevere een schets voor een jurk.
Na wat vragen en wat overleg kwam deze foto in het vizier :


Als belangrijke details werden aangestipt :
- de gefronste schouder
-iets bloezend model
-tulprok

Ik ging dus op zoek naar bruikbare patronen en werd hiervoor erg goed geholpen door een paar dames van het Sancho-forum.
Dankuwel dames !

Volgende patronen leken mij bruikbaar :

De Indigo-dress  (helaas té kleine maat ):

Knippie 2013/3


Knippie 2011/3

Angelina's dreams : Toffee

Op Facebook kreeg ik ook nog een tip voor een kooppatroon van Yoke Overeem: (groep handwerk)



wat uiteindelijk leidde tot een aantal proefmodellen voor het bovenstuk en de roklengte.
(Ik ben dus nog niet aan de tulprok toe).

!!! OP VOORHAND : SORRY VOOR DE SLECHT GEMAAKTE FOTO'S

Ik maakte dit shirt volgens het patroon van de Harley-top van La Maison Victor.
Ik koos een paneelstofje uit mijn lappenkast dat wellicht niet meer 100 % binnen kleindochters modebeeld past.
Het is dan ook een 'proefshirt'.
Toch leek het haar te bevallen tijdens de pasbeurt.
Hier is de schoudernaad nog recht.


Als tweede proefmodel koos ik voor het patroon 'toffee' om de gefronste schouderlijn met lintjes en maakte de jurkversie.
Helaas bleek de grootste maat , die ik nochtans aangepast had , maar nipt passend.
Het stofje is mintgroen ; met een print van ogen met een glitter oogbol. ( Poppy)



Omwille van de maat , greep ik daarna terug naar een eerder verwerkt patroon van NewLook
en naaide er dit proefjurkje mee in deze tiener-like stof.....die wellicht geen lang leven beschoren is....en die ik met de nodige twijfel kocht....een paar jaar geleden tijdens een verblijf in de buurt van Helmond (NL)



Dit jurkje is dus duidelijk beter van maat.

Nu kan ik  aan het echte werk beginnen.

Voor de tulprok heb ik dit patroon in gedachten :









maandag 24 april 2017

Een kamp bouwen....

....hoort tot de favoriete bezigheden van de boys ( 8,5 jr + 5,5 jr + fantasierijk en ondernemend ).
Mijn kampkit was vorig jaar een schot in de roos.

De boys lieten al horen dat ze materiaal tekort komen om 'buiten' een kamp te bouwen....of liever : ze willen graag meerdere kampmogelijkheden.
Een (gekocht) strandzeil was mijn eerste aanpak.

Er zijn plannen om rond de grote schommel verschillende op-maat-gemaakte-doeken te voorzien voor een reuze kamp.

Ondertussen kunnen ze zich behelpen met deze Tipi:





Helaas is de Tipi wat kleiner uitgevallen dan gepland.
en is de uitvoering ook wat minder stoer geworden dan gepland.

Ik kon namelijk de Tipi stokken overnemen van iemand. De stokken hadden een lengte van 2 m.
Maar toen ik ze ging ophalen bleken ze 'slechts' 1 m 75.
In mijn onkunde omtrent tipi's dacht ik dat 1 m 75 wel voldoende zou zijn voor jongens van die leeftijd.
Maar toen ik de stokken tipi-gewijze ging openzetten , vond ik het toch een klein tipi-tje.

Om die reden besloot ik de eerder geselecteerde stoffen ( UWYH) te reserveren voor de schommeldoeken en andere grote lappen uit mijn kast voor deze tipi te gebruiken.
Bijgevolg : geen beige ; geen jungle ; geen camouflage of iets dergelijks....

Hopelijk hebben de jongens er toch iets aan.






dinsdag 4 april 2017

Een minitasje voor een geldcadeau

Op het verjaardagslijstje van iemand in mijn naaste familie stond :
- een centje voor mijn Portugaltrip.

Nu hou ik niet van een geldcadeau zonder meer.
geld in een omslag steken...en that's it...dat is voor mij geen cadeau.
Dat mist 'persoonlijke aandacht' .

Toch gunde ik de jarige de extra centjes voor de Portugaltrip.
En ik bedacht een mini-tasje met een speciaal stofje = Portugal-gelinkt.
In plaats van ( wat ik vaker doe) het WorldWideWeb af te struinen op zoek naar een Portugal-print-fabric ,
-zocht ik een foto met een toeristische afbeelding
-ik vond de Ponte Vasco da Gama








- ik zette die via transferpapier op een lapje wit katoen
-en naaide er dit mini ritstasje mee.
(patroon : Teeny Tiny Zipper pouch)
-de stof met print had geen vlieseline nodig ; gedroeg zich als licht tafelzeil.

En dit is het resultaat :





Voilà : geld erin ....en cadeautje klaar !

Schortjesdag

In dit blogbericht gaat het enkel en alleen over schortjes.
Ik draag zélf niet zo vaak een schort ; de schorten die ik heb gaan over het hoofd met een band in de nek....en dat voelt niet zo comfortabel. (artrose).
Een half schortje schiet dan weer zijn doel voorbij....want als ik kook ; dan vliegen eventuele spatten niet naar beneden...maar op borsthoogte.

Mijn moeder draagt wel elke dag een schortje.
Meestal een half schortje.
Ik denk dat zij dit draagt om haar zakdoek bij de hand te hebben.
'k Heb het haar eigenlijk nog nooit gevraagd.

Recent haalde mijn moeder een paar schortjes te voorschijn met heel veel losse naden en mankementen.
Omdat zij het niet meer kan ( moeder is 93 voorbij en wat zorgbehoevend ) ; nam ik de schortjes mee naar huis om ze te herstellen.
Maar dat lukte niet 100 %.....het waren dan ook al oude schortjes...de stof verpulverde bijna.

Ik maakte voor haar 2 nieuwe schortjes.
Nu nog afwachten of ze ook gedragen zullen worden....nieuw/vreemd wordt niet steeds meer herkend.



De schortjes bleken welkom bij mijn volgende bezoek.
Meer nog : ze haalde nog een kapot schortje te voorschijn ( helemaal vooroorlogs aan de staat van de stof en de stiksels te zien ).
Dus maakte ik snel nog 2 eenvoudige schortjes uit een lapje ruitjeskatoen.




****

Ik naaide ook keukenschortjes voor de boys.
Onverwacht....maar er was een stukje groene ruitjesstof over van het picknicksetje.
Waar kon dat beter voor dienen dan voor een keukenschort.
Florian helpt graag en regelmatig bij het koken ; een schortje is dan best wel nuttig.




De groene stof was echter vrij dun...daar gaan sausvlekken meteen doorheen.
Dus besloot ik het schortje met wit katoen te voeren.
Om het saaie wit te doorbreken..
én als verrassing voor de grote fan ,
voorzag ik een extraatje.
Kijk maar :






Omwille van het legobandje dat nu op grote broers' schort staat ,
maakte ik een tweede schort voor kleine broer.
In een andere tint...
maar met hetzelfde extraatje